29 september 2014

Over de grijze haren van Labour leider Miliband….

Van 21 tot en met 24 september vond in Manchester het jaarlijkse Labour Congres plaats. Campagnemanager Pieter Paul Slikker was namens de PvdA aanwezig en doet hiervan verslag.

Precies vier jaar geleden, op 25 september 2010, stond Ed Miliband op dezelfde plek: het hoofdpodium van het Labour Congres in Manchester. De jonge politicus had zojuist zijn broer David nipt verslagen in de strijd om het partijleiderschap van de Labour Party. Voor hem lag een ongekende opdracht.

Want op die herfstdag in 2010 was het nog maar enkele maanden geleden dat Labour een historische verkiezingsnederlaag leed bij de parlementsverkiezingen. De electorale mokerslag had partijleider Gordon Brown de kop had gekost en het hoofdstuk New Labour met een brute klap dichtgeslagen. De vereenzelviging met het neo-liberale marktdenken als motor voor economische groei en sterke publieke voorzieningen bleek nu de financiële zeepbel uiteenspatte vooral de Londense city goed gediend te hebben. De Britse middenklasse en onderklasse waar Labour traditioneel haar electorale steun genoot bleef achter met de gepeperde rekening: bezuinigingen, lagere koopkracht en een krimpende collectieve zekerheid. Labour was niet hun bondgenoot gebleken, maar de partij die hen daar aan had uitgeleverd.

Een jaar later, in 2011, zag ik Miliband voor het eerst spreken op het Labour Congres in Liverpool. Het moest een nieuwe start zijn. Alles was er op gericht om neer te zetten dat Labour had afgerekend met de demonen van het verleden, dat het nieuwe leiderschap een alternatief bood voor de conservatieve koers in Downingstreet. Maar het kwam niet uit de verf. De koers was onhelder, het jonge leiderschap oogde schuchter en het partijkader onzeker. Labour had de connectie met de polsslag van de samenleving verloren.

Inmiddels zijn we vier jaar verder. Wederom in Manchester ontvouwde Miliband deze week Labour’s Plan for Britain’s Future. Het alternatief voor de conservatieve koers van de huidige regering waarmee David Cameron uit Downingstreet number 10 gejaagd moet worden. De koers is een flinke linkse correctie ten opzichte van New Labour en de ambities zijn torenhoog. Want veel meer dan een ander beleid staat Labour een koerswijziging voor in de wijze waarop het Koninkrijk bestuurd wordt. Miliband wil het vertrouwen van de Britten herstellen in het vooruitgangsgeloof dat overal in Europa een knauw heeft gekregen. De somberende gedachte van de samenleving dat politici niet in staat zijn het tij te keren moet doorbroken worden. In de woorden van Milliband ‘we will prove them wrong.’

Labour’s Plan for Britain’s Future omvat zes ambitieuze doelstellingen die het vertrouwen weer moeten herstellen. Doestellingen die ervoor moeten zorgen dat de weg naar herstel niet loopt via het aanjagen van de top maar via het steunen van werkende gezinnen. In de woorden van Ed Balls, schaduwminister van financiën: ‘we support millions, not millionaires.’  Dit stelt Labour voor:

  1. Een halvering van laagbetaald werk – verhoging van het minimumloon naar 8 pond
  2. Groei van koopkracht van werkende gezinnen – koppeling tussen groei van de economie en inkomen
  3. Jongeren aan het werk – net zoveel stage & leercontracten als plekken op de universiteit
  4. Bouwen voor starters – een verdubbeling van het aantal eerste-kopers ieder jaar
  5. Wereldleider in groene technologie – daarmee 1 miljoen high technology jobs
  6. De beste gezondheidszorg – National Health Service van de 21e eeuw

Over acht maanden krijgt het nieuwe linkse Labour haar vuurdoop bij de lagerhuisverkiezingen van mei. In de peilingen staat Labour zo’n acht procentpunten voor op de Torries met 37 procent. Nigel Farrage’s UKip volgt met inmiddels eenvijfde van het Britse electoraat terwijl de Liberaal Democraten nog een schamele zeven procent scoren. Maar de strijd is nog lang niet gestreden. Labour spint garen bij de impopulariteit van de Torries maar van echte binding is nog onvoldoende sprake. Dat gecombineerd met de smalle marges in het Britse districtenstelsel (key seats kunnen op marges van één tot twee procent gewonnen of verloren worden) maakt dat het bij Labour alle hens aan dek is de komende maanden. Milliband lijkt er klaar voor. Op het hoofdpodium in Manchester stond een krachtig en overtuigd leider. De schuchtere jongen uit 2011 heeft inmiddels grijze haren gekregen. Ze staan hem uitstekend.

Door Pieter Paul Slikker, Campagnemanager.