8 juni 2015

De Duurzame Ontwikkelingsdoelen: Inclusiviteit is het nieuwe toverwoord

Van 25 tot en met 27 september zal de Algemene Vergadering van de VN zich buigen over de opvolger van de Millenniumdoelen, de Duurzame Ontwikkelingsdoelen. En inclusiviteit is het nieuwe toverwoord. Door Michaël Brevet, stagiair Internationaal Secretariaat PvdA.

“Social democracy is an idea that capitalism can exist in an absolutely humane, decent, and productive manner.”

Het verhaal gaat dat de Millenniumdoelen zijn geschreven in een kelder van het hoofdkwartier van de Verenigde Naties. De doelen werden, onder de ambitieuze leiding van Kofi Annan, geschreven door een groep oude mannen, ver weg van de maatschappij en al haar sociale actoren. Dat was niet per se erg. De Millenniumdoelen waren toentertijd waarschijnlijk niet van de grond gekomen als ze niet deze top-down benadering hadden gehad. Het maakte mogelijk dat uiteindelijk 189 landen gezamenlijk akkoord gingen met de acht Millenniumdoelen die door dat kleine clubje gefabriceerd waren.

Maar hoe anders gaat het er aan toe bij de opvolger van de Millenniumdoelen, de Duurzame Ontwikkelingsdoelen, waar de Algemene Vergadering van de VN in september van dit jaar over in onderhandeling zal treden. Het ontstaan van deze doelen wordt gekenmerkt door inclusiviteit; stakeholder met relevante ervaring voor één van de doelen kunnen zich bij de VN melden. Zo kunnen organisaties zich aanmelden bij de UN’s Sustainable Development Knowledge Platform en vinden er wereldwijd thematische consultaties plaats via het World We Want project. Een online survey werd meer dan 7 miljoen keer ingevuld en multinationals met miljardenomzetten worden bij de consultatie betrokken. Uiteindelijk hebben 193 landen zeggenschap over de invulling van de doelen. Niet eerder waren er zoveel stakeholders bij een project van de internationale gemeenschap betrokken. Het is duidelijk: iedereen heeft wel het een en ander te zeggen over de doelen.

Inclusieve inspraak: goed of slecht?

Nu is het de vraag: is al deze inclusiviteit en inspraak een goede zaak? Getuigt het van ambitie of leidt het alleen maar tot een onoverzichtelijke mengelmoes van belangen? Het valt niet te ontkennen dat het voorstel van de Open Werkgroep, bestaande uit 17 doelen, onderverdeeld in 169 subdoelen, een ruime uitbreiding betreft in vergelijking met de Millenniumdoelen. Maar misschien kan het ook niet anders. De problemen waar we wereldwijd mee geconfronteerd worden zijn dusdanig complex van aard dat een focus op acht doelen niet meer volstaat. Omdat de wereldeconomie, het klimaat en de globale gemeenschap onderling op meerdere niveaus met elkaar verbonden zijn, is een uitgebreid pakket aan doelstellingen noodzakelijk. Armoede kun je niet bestrijden door je alleen op armoede te richten. Nu al zorgt klimaatverandering ervoor dat veel mensen in extreme armoede komen te leven en creëert het veel sociale onrust. Een recente studie suggereert dat het conflict in Syrië is aangewakkerd door klimaatverandering; een extreme droogte tussen 2006 en 2009 zou een migratiestroom van 1,5 miljoen mensen naar de steden in gang hebben gezet, welke mede de basis is geweest voor het ontstaan van de sociale onrust en conflict in het land.

Terugkerend op de vraag: is deze inclusiviteit en inspraak een goede zaak? Ik denk van wel. De Millenniumdoelen waren overzichtelijk, wat hun bekendheid en verkoopbaarheid ten goede kwam. Maar hun autocratische geboorte zou in deze tijd niet meer passen. Zoals Jeffrey Sachs, vooraanstaand Amerikaans econoom en één van de voornaamste voorstanders van duurzame ontwikkeling, stelt: “The pathways to sustainable development will not be identified through a top-down approach, but through a highly energised era of networked problem solving”. Het kleine clubje mannen heeft vijftien jaar later plaats gemaakt voor een social community van miljoenen activisten die relevante kennis via digitale fora met elkaar delen. Het traject naar de Ontwikkelingsdoelen, kortom, is er één die wereldwijd mensen met elkaar verbindt. Dat moet ook. De gevolgen van armoede, voedselproblematiek en klimaatverandering zullen ons allemaal treffen. Het is dan niet meer dan logisch dat we deze uitdagingen samen, uit solidariteit, tegemoet gaan.

De PvdA en Duurzame Ontwikkelingsdoelen: bescherming van de kwetsbaren

Voor de PvdA en haar Europese zusterpartijen zijn een aantal zaken van belang met betrekking tot de nieuwe doelen. Roelof van Laar schreef al dat naast toegang tot onderwijs en gezondheidszorg en het streven naar goed bestuur, seksuele en reproductieve rechten en gezondheid voorop moeten staan. Ook streeft de sociaaldemocratische fractie in het Europees Parlement naar een coherent Europees beleid voor ontwikkeling; we willen eerlijk beleid maken in de EU dat de ontwikkeling van ontwikkelingslanden niet schaadt. Daarnaast wil de PvdA extreme armoede en honger zo snel mogelijk uit de wereld bannen. Zoals Marith Maij twee jaar geleden al aangaf, is er nog steeds veel verborgen honger – mensen die wel genoeg calorieën binnen krijgen, maar niet genoeg vitaminen en mineralen, met ernstige gezondheidsproblemen en ontwikkelingsachterstand bij kinderen tot gevolg. Wij blijven ons inzetten voor de kwetsbaren van de samenleving: alleenstaande moeders, baby’s en peuters, de allerarmsten; zij verdienen onze speciale aandacht. Hier zal de PvdA zich hard voor blijven maken in de aanloop naar de totstandkoming van de nieuwe Duurzame Ontwikkelingsdoelen.

 

Door Michaël Brevet, stagiair Internationaal Secretariaat PvdA