Nieuws

Hopen op een wapenstilstand

door Kirsten Meijer op 16 juli 2014

De afgelopen weken denk ik vaak terug aan ons bezoek aan Israël en de Palestijnse Gebieden. In januari waren we daar met een delegatie van de PvdA. Hoewel het vredesproces op z’n zachts gezegd stroef verliep was het moeilijk voor te stellen dat een paar maanden later het geweld opnieuw in alle hevigheid zou losbarsten. Het is te hopen dat er snel een bestand komt waardoor de wederzijdse aanvallen ophouden.

De gruwelijke moorden op een aantal tieners vormden aanleiding voor luchtaanvallen op de Gazastrook, ondanks oproepen van de internationale gemeenschap om af te zien van collectieve straffen. Ook de PvdA-fractie nam een motie van die strekking aan en riep de regering op om bij zowel de Israëlische regering als de Palestijnse Autoriteit aan te dringen op terughoudendheid, in woord en in daad. Inmiddels is er een spiraal van meer geweld met alleen maar verliezers.

Op moment van schrijven heeft Hamas het voorstel voor een wapenstilstand verworpen en gaan de raketaanvallen op Israël door. Ook Israël heeft de bombardementen op de dichtbevolkte Gazastrook hervat en premier Netanyahu kondigde aan dat Hamas zal boeten voor het besluit om door te vechten. Hamas zal boeten, Hamas is het doelwit, is het adagium van de Israëlische regering. In de praktijk blijkt echter dat vooral de bevolking van Gaza wordt getroffen. Volgens de Verenigde Naties is 77% van de slachtoffers burger en zijn ziekenhuizen en scholen beschadigd. Volgens laatste berichten dreigt er een grote watercrisis. Ik ben bang dat de acties van het Israëlische leger het tegendeel bereiken, namelijk een versterking van Hamas. Tegelijkertijd leeft ook de bevolking van Israël in angst en zijn er sirenes te horen tot in Tel Aviv en Jeruzalem aan toe.

Het is een situatie om moedeloos van te worden en de gemoederen lopen hoog op. Al die meningen en emoties getuigen van grote betrokkenheid, maar lossen het conflict niet op, helaas. De enigen die het geweld kunnen stoppen zijn Hamas en de Israëlische regering. Aangezien de Israëlische regering de machtigste partij is rust er een zware verantwoordelijkheid op haar schouders om het voortouw te nemen. Niet alleen om op korte termijn tot een wapenstilstand te komen, maar ook om te laten zien dat er een toekomst is voor de Palestijnse staat door een einde te maken aan de illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Nederland en de Europese Unie hebben een eigen verantwoordelijkheid om dat signaal met kracht af te geven.

Kirsten Meijer
Internationaal secretaris PvdA

2 Responses to “Hopen op een wapenstilstand”

  1. Bert-Jan Oude Nijhuis schreef:

    Geachte Kamerlid van de Tweede Kamer der Staten- Generaal,

    Ondanks alle beknopte en foutieve berichtgeving van de Nederlandse media, is het aangerichte bloedbad in Gaza door Israël u vast niet ontgaan. Precies nu, wanneer deze brief geschreven wordt, is het aantal Palestijnse dodental gestegen naar 1200 burgers. De Israëlische kant kent 50 doden en dit aantal wordt gevormd door militairen. Het is vandaag de dag waarop John Kerry zich heeft uitgelatenover de situatie in Gaza en zegt: “Wat een gericht offensief, we zouden vanavond nog moeten gaan,het is idioot om niets te doen.”
    Het is heel triest om te zien dat onze Kamerleden, gekozen door de Nederlandse bevolking, zich zo passief opstellen tegenover de volkerenmoord. Het is onbegrijpelijk dat de gekozen politici, die de
    bevolking moet vertegenwoordigen, de stem van het volk negeert, de protesten van 13, 20 en 27 juli jl. in Den Haag, Amsterdam en Rotterdam wegschuift waarbij een duidelijke statement is gemaakt. Het enige repliek en middels overgedateerde woorden als: “Israël heeft het recht om zich te verdedigen.”

    Deze protesten, die in de media onterecht worden gekleurd als anti- Israël, hebben echter één doel. Dat is éénheid vormen tegen de terreur dat Israël voert in de grootste openlucht gevangenis Gaza. Daar waar de burgers geen kant op kunnen en tot hun noodlot worden overgelaten. Daar waar ouderen, kinderen, zwangere vrouwen op zijn zachtst gezegd; bruut worden gedood. Huizen, moskeeën en zelfs nog belangrijker: ziekenhuizen worden gebombardeerd waar mischien nog een Palestijn zijn/ haar leven had kunnen worden gered. Hoe zou het zijn voor een kind die wakker wordt in puinhoop en met de lichamen van de ouders, broers en zussen, buren en vrienden om zich heen?

    Wat deze situatie nog kwalijker maakt, is de angstvallige stilte die heerst binnen de politiek en de grenzen van onze Europese Unie die staat voor de onaantastbare waarden, universele rechten van de
    mens, van het kind, democratie, rechtvaardigheid, gelijkheid en vrijheid van de individu. Wij vragen ons af, waar blijft de democratie, waar blijft de rechtvaardigheid en gelijkheid en vrijheid voor Ru’ya
    18 maanden, Haniya Abdel 2 maanden, Hamza Usama en Khalil Usama 4 en 5 jaar, Yamin Riyad 4 jaar, Dina Adel 3 jaar. Waar blijft het? Het Israëlisch geweld heeft een niveau bereikt zonder weerga.

    Daarom roepen wij u op aan om uw verantwoordelijkheid te nemen als volksvertegenwoordiger: wij vragen u uiterst dringend, om eens de politieke bril af te zetten en met een menselijke bril te kijken
    naar deze hartverscheurende situatie. Waar zijn de slachtoffers, wie zijn de slachtoffers en hoe zijn deze vermoord? Wij hopen echt dat deze feiten worden besproken in de Tweede Kamer en concrete
    stappen worden gezet om deze massamoord en deze wreedheid voor altijd te laten beëindigen.

    In hoop dat er nu wordt geluisterd naar de burger die democratie, vrijheid en vrede wilt. Ook voor het Palestijnse kind. Laat de universele rechten van de mens prevaleren, laat vrijheden van volkeren prevaleren, de passieve houding tegenover de brute volkenmoord in GAZA is immers het begin van de achteruitgang van onze Westerse beschaving, LAAT DIT NIET GEBEUREN!

    Doen jullie niets dan STEM IK NOOIT WEER.

  2. Henk van Raam schreef:

    Geachte Kirsten Meijer,
    u heeft een goed stuk geschreven, maar de volgorde van de feiten
    is wel essentieel om een goed beeld te krijgen van de situatie. En dat is niet makkelijk want deze status quo bestaat al 60 jaar.
    De crises van nu begon met de ontvoering en doden van 3 Joodse tieners, de daarop volgende arrestatie golf op de West-bank en het vermoorden van een Palestijnse tiener door Israëlische extremisten was voor de Hamas de aanleiding om Israël met raketten te beschieten. Pas daarna beantwoorde het Israëlische leger het vijandelijke vuur met luchtaanvallen!
    Met vriendelijke groet,
    Henk van Raam

Geef een reactie

* = verplicht, e-mailadres wordt niet gepubliceerd.